Even een sprong maken in dit reisverslag. Het is  schrikken om in het nieuws te vernemen dat er bij de ballonvlucht in Yangshou, Zuid-China, 5 Nederlanders om het leven zijn gekomen. Ik zat in diezelfde ballon en heb werkelijk geen seconde aan de mogelijkheid gedacht dat deze wel eens neer zou kunnen storten. Anders verging het de twee volwassen mannen die de hele tijd toch wel erg nerveus waren. D. heeft hoogtevrees, maar zijn vriendin wilde daar niets van weten. Hij moest mee en bleef de hele tijd ‘n beetje mokken. Ook de vader, bijna 2 meter lang en een behoorlijk lichaamsgewicht die in dit kleine mandje helemaal op een reus leek, had toch regelmatig zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd. Dat kon niet van de hitte zijn op dit vroege tijdstip. Ik verbaasde mij erover hoe stabiel het mandje aan voelde. Ik had iets wiebeligs verwacht, maar het voelde alsof we gewoon op een balkon stonden, er zat alleen geen huis aan vast en het uitzicht veranderde voortdurend. De ballon volgde de vorm van de steile puntige bergen. Het ging naar boven, over de punt en weer naar beneden. We zagen wel een andere ballon hoe die de bladeren raakte van een boom, maar dat was laag bij de grond. Daar kon je geen doodsmak mee maken. We hoorden later van de Engelse dames, dat zij vanaf dat moment doodsbang waren geweest en bezwoeren nooit meer in een ballon te stappen. De landing was wel wat ruw, maar onze bestuurders wisten  de vaart te breken door in  een korenschoof te duiken. Ik hield er een mooie blauwe plek aan over op mijn arm. Toen de Grote Vriendelijke Reus uitstapte vloog de ballon weer omhoog met de twee bestuurders, maar daar kon iedereen om lachen. Gelukkig had hij dat zelf voorzien en hield nog de touwen vast. De foto’s laten zien waarom het zo verschrikkelijk mooi is om deze ballontocht boven het Karstgebergte te maken.