Treinreis 1

We zijn opgewonden over de 1e naderende treinreis en zeer benieuwd hoe het er aan toe zal gaan.  Van een kennis weet ik dat het een heel gedoe is wanneer je geen Chinese karakters kunt lezen. Maar wij zijn in het luxe bijzijn van een gids, die alles regelt. We kunnen kiezen voor de betaalde of de onbetaalde wachtruimte. Voordeel van de betaalde ruimte, de tea-lounge, is dat je eerder de trein in mag en dat je tijdens het wachten theewater kunt pakken. Elke treinreiziger heeft bekers bij zich voor thee of bakjes voor noodlessoup.
De trein heeft drie klassen; de softsleepers (4 bedden in een coupé, zachte matrassen, schuifdeur), de hardsleepers (6 bedden in een coupé, dus drie boven elkaar, waar wij gaan liggen, harde matrassen en geen schuifdeur), en dan zijn er nog de no-sleepers, zitplaatsen, wel 4 of 5 op een rij. Naast de slaapcoupées  is een gangpad met kleine tafeltjes en aan weerszijden klapstoeltjes. Elke wagon heeft een kraan met kokend water. Er zijn hurktoiletten en wastafels waar je je op kunt frissen. Ook heeft elke wagon een eigen conducteur. Wanneer de trein een tussenstop maakt, gaat deze in de houding naast de ingang staan. Hij/zij doet dan de toiletten op slot en zorgt ervoor dat niemand de trein verlaat. Alleen op lange ritten mag je af en toe het perron op om je benen te strekken. Overigens heb ik nergens verkopers gezien die aan je raampje komen hangen. Er is een wagon met een restaurant, maar het is daar niet erg druk. Iedereen heeft zijn eigen noodles en thee bij zich en vooral ook veel zoetigheid. Cakejes zijn erg gewild. Tussen 22 en 22.30uur gaan de lichten uit en wordt je geacht stil te zijn en te gaan slapen.

Terwijl de Ossies flink aan de whiskey gaan, de vader aan het bier, gaan wij braaf aan de  jasmijnthee en de megebrachte vreterijen. Maar het lijkt wel of er iets in de thee zit. We zijn zo supermelig dat we de ene na de andere lachkick hebben. Of het moet aan de vis hebben gelegen die we ‘s middags in een restaurant hebben gegeten. Een plek waar je de verse vis in bakken en aquaria aanwijst voor die op je bord komt. (waar trouwens ook allerlei onherkenbare enge bewegende dingen lagen, die we niet aandurfden) Wanneer in de trein een Chinees ons telkens staat te bekijken en de dames zich ongemakkelijk gaan voelen, hang ik een klamboo voor de opening. Het ziet er meteen heel knus uit.
De hele groep ligt in belendede coupées en dat is supergezellig. Maar niks geiten en kippen aan boord of chaotische toestanden, zoals je wel in films ziet.  Alles gaat er zeer gedisciplineerd aan toe. Omdat het avond is valt er ook niet veel te zien. Er glijden wat halfdonkere stoffige steden voorbij, maar we hebben het te druk om er veel acht op te slaan. Braaf gaan we mee met het aangegeven ritme. Na 10 minuten lezen bij een zaklantaarn is het welletjes. Slapen en meedeinen op het geronk van de trein, het geluid van de sporen, van de airco. Geluiden die maar heel af en toe echt verdwijnen. En om 6 uur ‘smorgens gaan de gordijntjes open en valt het licht naar binnen. De meeste Chinezen zijn dan al helemaal dressed-up. Het stelletje Hollenders nog lang niet.